Sieć telekomunikacyjną możemy podzielić na kilka segmentów różniących się ze względu na rozległość, architekturę i funkcjonalność.
Sieć szkieletowa (ang. Backbone Network) jest strukturą najbardziej rozległą. Jest to sieć o zasięgu regionalnym, krajowym lub nawet międzynarodowym. Agreguje ona ruch ze wszystkich niższych seg¬mentów sieci, stąd przepływności wymagane w pojedynczym kanale sięgają kilkudziesięciu gigabitów na sekundę (Gb/s). Ogromne znaczenie ma niezawodność sieci szkieletowej – dlatego jest ona przeważnie budowana w architekturze kratowej, aby w razie awarii zapewnić alternatywną ścieżkę transmisji.
Kolejnym segmentem jest sieć metropolitalna (często nazywana po prostu siecią metro). Obejmuje ona swym zasięgiem obszar miasta, aglomeracji lub subregionu. Sieć metro obsługuje z kolei sieci dostępowe (ang. Access Network). Są to struktury sieciowe obejmujące obszary zamieszkania. Sieci metro i sieci dostępowe budowane są w oparciu o architekturę pierścienia, by zapewnić protekcję transmisji. Końcowe odcinki sieci dostępowych to łącza abonenckie, sieci lokalne, biznesowe, sieci telewizji kablowych itp. Te odcinki sieci dostępowej budowane są coraz częściej w oparciu o medium światłowodowe. Wykorzystują one architekturę gwiazdy, gdyż koszty zapewnienia protekcji byłyby zbyt wysokie w stosunku do wagi transmisji.

Zapraszamy do odwiedzenia dedykowanej strony tematycznej: www.szerokopasmowi.com.pl

Tu znajdą Państwo informacje na temat technik budowy sieci szerokopasmowych, przykłady realizacji projektów FTTH oraz najnowsze wiadomości branżowe.